ၾကိဳက္ႏွစ္သက္မိေသာကဗ်ာ မ်ား

ေကာင္းကင္႐ိႈက္သံ

ငါ့ကို ခ်စ္ခဲ့ေသာ..ငါ့ကိုပစ္ခဲ့ေသာ...
ငါ့ကိုအၿပဳံးေခြ်ခဲ့ေသာ..ငါ့ကိုအမုန္းေဝခဲ့ေသာ...
ငါ့ကိုအႀကင္နာေပးေဝခဲ့ေသာ..ငါ့ကိုနာက်င္ေဆြးေစခဲ့ေသာ...
ငါ့ကိုအေပ်ာက္မခံခဲ့ေသာ..ငါ့ကိုေႀကာက္ကန္ခဲ့ေသာ...
ငါ့ကိုတမ္းတခဲ့ေသာ..ငါ့ကိုနန္းခ်ခဲ့ေသာ...
ငါ့ကိ္ုဖန္ဆင္းခဲ့ေသာ..ငါ့ကိုခံၿပင္းခဲ့ေသာ...
ငါ့ကိုငဲ့ကြက္ခဲ့ေသာ..ငါ့ကိုကဲ့ရဲ႕ခဲ့ေသာ...
ငါ့ကိုၿမတ္နိုးခဲ့ေသာ..ငါ့ကိုအထပ္ထပ္ဆိုးခဲ့ေသာ...
ရင္ဘတ္ထဲက အနာရြတ္ေလးေရ...
ငါေပးခဲ့တဲ့"ႀကင္နာမႈ" ေတြအတြက္ နင္ၿပန္ေပးခဲ့တဲ့..
"နာက်င္မႈ" ေတြက ...ရက္စက္လြန္းပါတယ္...
ငါဒီလိုေႀကကြဲေနတာ ..နင္သိခဲ့ရင္..
...................
ၿပည့္ဝခ်င္တဲ့ နင္ ့ရဲ့ညေတြအတြက္
ငါ့ေသာကမိုးတိမ္ေတြ ၿဖိဳခ်ခဲ့တယ္....
ေရႊရံမ်ားစြာနဲ ့ကခုန္ခ်င္တဲ့ နင့္ရဲ့ေတးသြားေတြအတြက္
ငါ့မ်က္ရည္ေတြ ႀကယ္ေတြအၿဖစ္ရံေပးခဲ့တယ္..
ႀကဲျဖန္ ့ခ်င္တဲ့ နင္ ့ပန္းကံုးေတြအတြက္
ငါ့သက္ျပင္းေတြ နဂါးေငြ ့တန္းအၿဖစ္ဖန္ဆင္းခဲ့တယ္..
အေနွာက္ယွက္ကင္းကင္း နင္အလွစီးခ်င္းထိုးဖို ့
ငါ့ကတၱီပါညေနခင္းေတြ ရုပ္သိမ္းခဲ့တယ္..
ပူပန္တတ္တဲ့ နင့္အတၱေတြအတြက္
ငါ့မာနမိုးႀကိဳးေတြ အနင္ခံၿပီးမ်ိဳခ်ခဲ့တယ္..
အပ်င္းေၿပသက္သက္ နင့္အၿပဳံးေလးတခုအတြက္
ငါ့ရင္ဘတ္ကိုခြဲၿပီး ဥကၠာပ်ံေတြက်ဲခဲ့တယ္..
လူေတြအားလံုး နင့္ကိုေတာင့္တေနဖို ့
ငါ့ကိုငါ အေမွာင္ေတြ ခ်ခ်ေနခဲ့ရတယ္..
နင္ၿဖိဳဖ်က္သမွ် ၿပိဳပ်က္ခဲ့ရတဲ့ဘဝ..
နင္ဖ်က္ဆီးသမွ် ပ်က္ဆီးရတဲ့ဘဝ..
နင္ေဖ်ာက္ဖ်က္သမွ် ေပ်ာက္ပ်က္ခဲ့ရတဲ့ဘဝ..
နင္ရက္စက္ခဲ့သမွ် အရာရာ လက္မဲ့ ခဲ့ရတဲ့ဘဝ...
အဲဒီညညေတြမွာ......
နင္ ့ရဲ့အနာဂတ္ေတြ ကမ္းကပ္နိုင္ဖို ့
ငါ့ရဲ့ ပစၥဳပၸန္ေတြ ဆုတ္ၿဖဲၿပီး ေတာင္ပံေတြတပ္ေပးခဲ့တာ
ငါ့ရဲ့ ပ်ံသန္းမူ ့လြဲေခ်ာ္ခဲ့တာလား..
နင့္ကမ္းပါးေတြၿပိဳမက်ေအာင္ ငါ့စြမ္အားေတြၿမိဳခ်လိုခ်
နင့္လမ္းေတြေၿဖာင့္စင္းဖို႔ ငါ့အလြမ္းေတြေဆာင့္နင္းခံလိုခံ
နင္ကေလ....
ငါ့ေကာင္းကင္ အိုဇုန္းလႊာအထက္က
တရြဲရြဲ တစက္စက္လင္းေနတဲ့ လမင္းပါ..
နင္ တဝင္းဝင္းလင္းလက္ေနသမွ်....
ငါ..ေလ...တစ္စ..တစ္စ...ေမွာင္ ..က်...ေန..ရ..တယ္...။
...........................................

ပန္းသီးတစ္ လံုးက်ကြဲခ်င္း
ခ်စ္ျခင္းေတြကပဲ ကန္းေစခဲ့တာလား
ျမတ္နိုးျခင္းေတြကပဲ ဆြံ႔အေစခဲ့တာလား
ဘယ္ဘက္ရင္အံုတည့္တည့္က ျမားခ်က္
ေၾကကြဲျခင္းေတြ တစ္စက္စက္က်မွ....

ေလာကဓံက ခင္းေပးတဲ့ဖ်ာတစ္ခ်ပ္မွာ
ကံပစ္ခ်လိုက္သလို အေနအထိုင္မတတ္
သူမ ၾကည့္တတ္သလို လိုက္ၾကည့္ဖို႔ႀကိဳးစားရင္း
ရင္ဘတ္ကေႏြးေနသေလာက္
ေၾကာင့္ၾကမူေတြက ေက်ာျပင္မွာနက္နက္ရိႈင္းရိႈင္းစိုက္ဝင္လို႔...

သံေယာဇဥ္ဆိုတာကလဲ
ကိုယ္တိုင္ေလာင္ကၽြမ္းၿပီး
ေၾကြမက်ခင္အထိ လမ္းျပေနခ်င္တဲ့
ၾကယ္တစ္စင္းလို ..
မေရရာတဲ့ ဆုေတာင္းျခင္း သက္သက္
နားလည္မူေတြကို ပက္ခ်င္နဲ႔ေသာက္ေနရတဲ့အျဖစ္...

လိပ္စာရွာေနတဲ့ ျမားဦးမွာ...
အခ်စ္ကိုမင္းဝတ္တန္ဆာလို
ပိုင္ဆိုင္မူအတြက္
ရာမယဏက ဒႆဂီရိကို ပစ္တဲ့ၿမား
အာဃာတအၿငိဳးနဲ႔
တာဝန္တစ္ခုအတြက္
ေသာႏုတၱရကမင္း ဆဒၵန္ကိုပစ္တဲ့ျမား
အပ်င္းေျပကစားရင္း
အျမင္ေလးတစ္ခ်က္မွားတဲ့အတြက္
ပဠိယကၡက သုဝဏၰသွ်ံကိုပစ္တဲ့ၿမား
ရယူပိုင္ဆိုင္လိုတဲ့
တက္မက္ျခင္းအတြက္
ျဗဟၼဒတ္မင္းက စႏၵကိႏၵရီကိုပစ္တဲ့ၿမား .....
ပစၥည္းမဲ့တစ္ေယာက္ရဲ႕
အလင္းလက္ဆံုးေတာက္ပမႈဟာ
ဂုဏ္သိကၡာပါးပါးေလးပါ ....
တစ္စစၿပိဳကြဲလာတဲ့ အခန္းငယ္ေလးထဲက
အက္ေၾကာင္းရာေတြေရတြက္ရင္း
သူမနဲ႔ က်ေနာ္ စီးခ်င္းမွာ
စံအိမ္ကို စိန္နဲ႔ မႊမ္းေပးခ်င္တဲ့ အခ်စ္က
ကိုယ့္ရင္ဝ စိုက္မဲ့ျမား
ကိုယ္တိုင္ နွလံုးသားတဲ့တဲ့မွာ
ကိုင္ေပးထားခဲ့တဲ့အျဖစ္
ဒီေန႔ထက္ထိသူမ မသိခဲ့တာလား
ဒါမွမဟုတ္....
သူမ မပစ္ခဲ့ပါဘူးလို႔ ေျပာေနမလား...
က်ေနာ့္ ရင္ဝမွာေတာ့ ျမားတန္းလန္းနဲ႔ေလ...။

.................................

အပ်ိဳႀကီးမမ

ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ အစိတ္ပိုင္းမွာလ

အရြယ္ေတာ္ တစ္ဆိတ္ဟုိင္းၿပီမို႔

စိတ္တုိင္းက် ေတြ႔မယ္မထင္။

မတန္မွ ေရြးလွခ်ည္ရဲ႕

ကံေပးလွ်င္ လိုရာေရာက္လိမ္႔မေပါ႔

ေဖာက္စရာ မာန္ကိုယံုလို႔

ေၾကာင္းမဆံု ေႏွာင္းပံုအလုပ္ကယ္ႏွင္႔

ေခါင္းသံုးလွ်င္ ေရာင္းကုန္ပုပ္မွျဖင္႔

(ခင္ရယ္) ေကာင္းေကာင္း မဟုတ္ခ်င္…။

ရမလို လုိတာမရတာႏွင္႔

မအပ်ိဳ ကိုယ္မွာ သ,ေတာ႔မဟဲ႔လို႔

အိုကာမွ တန္ဆာဆင္

ေၾသာ္… ဇရာအသြင္ဟာမုိ႔ ျမင္သူမုန္း။

ေစ်းမကြဲခင္

ေၾကးနည္းတာ မေျမာ္ျမင္နဲ႔ေတာ႔

ေခၚငင္ကာ တြင္ေအာင္ေရာင္းပါမွ

ကုန္ေကာင္းဆုိ အျမန္မႏွင္လု႔ိ

အမွန္ပင္ ရက္ၾကာလုိ႔ ေႏွးေတာ႔ကမ

ေလွ်ာ႔ေစ်းေလလံဆုိင္၌

ေစ်းမကုိင္ အႏုိင္ထုတ္ရေတာ႔

ေရးမသာ ေဆြးကာစုတ္တယ္

အိုကြယ္… ေၾကးယုတ္လုိ႔ရံႈး။

မဟာဂီတ ဦးၿပံဳးခ်ိဳ ရဲ.ကဗ်ာေလးပါ
........................

သူ႔အသြင္

မ်က္၀န္းထဲက ပံုရိပ္တစ္ခု
စိတ္အစဥ္မွာ ဖိတ္စင္သလို
ခ်စ္သူ႔အသြင္ ဟပ္ထင္ေနလို႔
ေနရာတိုင္းမွာ စိတ္လႈိင္းထတယ္

ေလျပည္အၾကား ယွက္ႏြယ္ကစားလို႔
ေခါင္းေလးအငဲ့ ဆံႏြယ္အလြင့္မွာ
မ်က္နက္၀န္းရဲ႕ အၾကည့္တစ္ခ်က္ေအာက္
ငါ .....စီးေမ်ာသြားတယ္

ပါးႏွစ္ဘက္ေပၚ အလွတင့္ေအာင္
ထပ္ဆင့္တင္ကာ ေပၚလြင္ေနတဲ့
သူ႔ပါးမို႔က ပါးကြက္ကေလး ..
သင္းရနံ႔က ပ်ံ႕လြင့္ေနေတာ့
ယိမ္းယိုင္စြာ မူးငိုင္က်ေပ့ါ

ပ်ိဳမဒီရယ္ ....
အလ်င္စလို မဟုတ္ေပမယ့္
လ်င္ျမန္သလို ခလုတ္တိုက္တာေတြ,
ယဥ္တစ္ကိုယ္သာ သြယ္လ်တာမို႔
သူမတူကာ လွေသြးၾကြယ္တဲ့
ခ်စ္စရာ့႐ုပ္သြင္ ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔
သိပ္ခ်စ္မိတယ္...

ေရာင္နီေပ်ာက္လု ဆည္းဆာေလးမွာ
႐ွက္ေသြးျဖာ သူ႔မူရာက
စာဖြဲ႕မမီ နတ္ပန္းခ်ီ႐ံႈးေတာ့
ဒီရင္မွာ ဟာရျပန္ေပ့ါ

အေျပာခ်ိဳေတြ ပြင့္အန္က်တဲ့
ႏႈတ္ခမ္းပါးရဲ႕ ပြင့္လႊာထဲမွာ
ခိုကပ္ေနတဲ့ သြားတက္ကေလးေတြ
အၿပံဳးတစ္၀က္မွာ ပုန္းရက္သလို
ကြယ္၀ွက္ေနတယ္

ေက်ာ့႐ွင္းလည္တိုင္ ယွဥ္တိုင္းစံလို႔
ေသြးမွ်င္အေၾကာ စိမ္းျမျခင္းက
႐ႈ႕တိုင္းယဥ္လို႔ ဆင္တိုင္းလွေအာင္
နတ္မိမယ္ရယ္ ၫိႈ႕ယူေလသလား

ရာသီတစ္ခြင္ လွည့္ငင္ယူတဲ့
ေႏြမိုးေဆာင္းလို ...
ေျပာင္းလဲျခင္းေနာက္ ေခၚေဆာင္လိုက္တဲ့
အသက္အပိုင္း အ႐ြယ္ဟိုင္းေတာင္
တန္ဘိုးထားကာ ႐ိုးသားစြာ
ခ်စ္မယ့္... ၾကင္ေဖၚေလးကို

ႀကိဳးျပတ္ေနတဲ့ ဂစ္တာအိုလို
ထြက္ေပၚသံစဥ္ မခ်ိဳလြင္လည္း
အသည္းၾကားက ခြဲျခားမထားတဲ့
ေမတၱာႀကိဳးနဲ႔ တီးခတ္ေပးမယ္
ခ်စ္သူ ေပ်ာ္ေစဖို႔ရယ္ ...

နားလည္မႈေတြ ေဆာင္က်ဥ္းထားရင္း
ခ်စ္သူ႔လိုအင္ ျငဴစူမေန
အပူသာ ၿငိမ္းေအးေစတဲ့
အတြင္းသေဘာ ျမတ္စိတ္ထားကို
ယံုၾကည့္စိတ္ခ် လက္႐ွိဘ၀မွ
ေနာင္အနာဂတ္သည္ သာယာလမ္းဆီ ..။